Het eerste deel van dit bericht is de lezen in de nieuwsbrief van februari 2026.
In mijn vorige werkzame leven als exportmanager had ik een aardige cadans gevonden in omgaan met enerzijds het verlangen naar rust en regelmaat en anderzijds de hunkering naar avontuur en het onderweg zijn naar het onbekende. Na een paar weken op kantoor en thuis, vertrouwd, maar met veel mensen om mij heen en in een dagelijkse bekende routine, was ik altijd blij dat ik weer een week op pad mocht, de wereld bereizen, vaak alleen, nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe culturen proeven, onbekende wegen verkennen. Vervolgens had ik na een week reizen weer enorm verlangen en zin om in die dagelijkse routine terug te keren en miste ik vrouw en kinderen, huis en werk. Zo jojode mijn leven lange tijd tussen het een en het ander. Die cadans is er bij Youth for Christ Krimpenerwaard deels gebleven, zij het met een golflengte van ongeveer een dag i.p.v. weken en iets minder vooruit te plannen. Heerlijk om overdag alleen thuis te zijn, in de cijfers te duiken, plannen te bedenken, te schrijven en inlopen voor te bereiden, maar oh zo fijn ook om bij bedrijven en fondsen langs te gaan, nieuwe mensen te ontmoeten in netwerkbijeenkomsten, nieuwe activiteiten en projecten op te zetten en natuurlijk jongeren te ontmoeten, vooral veel jongeren met hun onbevangen en soms onbehouwen gedrag en blik op de wereld. Lekker voetballen, grapjes maken, ze bemoedigen en de weg wijzen. Iedere week weer wat nieuws ontdekken.
Toch zie ik dat onderweg zijn en niet stil kunnen blijven zitten wel als rode draad in mijn leven terugkeren. Sinds mijn bekering in 2011 waarin mijn toen nog prille rationele geloof veranderde in levend hartsverlangen om in beweging te komen, probeer ik Jezus daarin te volgen en vraag ik God de Vader om mij de weg te wijzen en vraag ik de Heilige Geest om met mij op pad te gaan. Dat is natuurlijk een persoonlijke weg die ik ben gegaan, maar ik besef mij dat ik mijn gezin en omgeving daar automatisch in heb meegenomen of ergens los moest laten. Je snapt hoe dankbaar ik ben dat Pris het verlangen deelde om het avontuur aan te gaan en dat mijn gezin ons daarin gevolgd is. Als je in beweging komt, ga je wel onbekend terrein verkennen en ons bracht dat uiteindelijk bij Youth for Christ.
Als je onderweg bent dan kan datgene dat er al was en in een andere cadans beweegt natuurlijk niet automatisch meegaan. Dat gold voor mijn exportwerk, dat gold voor sommige vriendschappen, dat gold voor sommige gewoontes en dat gold uiteindelijk ook voor de kerk waar wij ons jaren in hadden bewogen. Dat is geen kwestie van waarde, maar puur van het kruisen en scheiden van wegen. Dat neemt niet weg dat ik met veel liefde en dankbaarheid terug kan kijken naar werk en kerk van weleer. Kerken zijn sowieso met al hun denominaties voor verschillende groepen door de eeuwen heen altijd een kostbaar en waardevol gegeven en houvast geweest binnen ons Hollandse landschap en dat moeten we koesteren. Hier vinden mensen gemeenschap waarmee ze samen mogen meebewegen. Samen onderweg in het leven, samen onderweg met God. Zo waardevol om een gemeenschap te hebben waar je ook persoonlijk gedragen wordt en die beweegt in het ritme dat bij je past. Dat gun je iedereen. Soms helaas bewegen zaken ook net even een andere richting op.
Youth for Christ is voor mij, met al mijn diepgewortelde onrust juist die interkerkelijke beweging die mij in staat stelt om mij te kunnen en mogen bewegen tussen al die mooie kerken die er zijn. Niet om ze los te laten, maar juist om ze vast te houden en met elkaar te mogen verbinden. De eenheid in verscheidenheid te blijven zoeken. Pris en ik voelen ons rijk gezegend dat wij ons in zoveel kerken thuis mogen voelen en met zoveel vrijwilligers mogen werken uit al die verschillende kerken. Vrijwilligers uit de Brugkerk uit Lopik, Hervormd Jaarsveld, Hervormde gemeente Willige Langerak, De Levensbron Schoonhoven, Hervormd Wijk 1 uit Stolwijk, Sionskerk uit Krimpen aan den IJssel, Er is leven in het Woord gemeente uit Krimpen aan de Lek, Ontmoetingskerk Bergambacht, Mozaiek family 0182 uit Schoonhoven en Hervormde gemeente Ouderkerk aan den IJssel. Daarnaast onderhouden we warm contact met diverse kerken uit Schoonhoven en Krimpen aan de Lek waarmee wij mogen samenwerken tijdens bijvoorbeeld Kerstwandelingen, Tentweken, auto-was-acties en dergelijke. In Bergambacht mochten we samen met de kerken in het verleden een aantal Alpha Youth cursussen geven en mogen we in maart met onze YES jongeren samen met de Ontmoetingskerk en Fyr-toneel een voorstelling in één dag organiseren met 50 kinderen.
Je ziet, een bonte verzameling van kerken die binnen Youth for Christ vertegenwoordigd zijn die elkaar uit theologisch oogpunt niet zo snel zouden treffen in een wekelijkse viering of eredienst of hoe je het ook wilt noemen, maar vanuit de basismissie (Jezus bekend maken aan jongeren) en diaconie (er voor alle jongeren zijn om ze verder te helpen in het leven) prima kunnen samenwerken. Zo mogen kerken door deze vrijwilligers heen de deuren open zetten en laat Youth for Christ die beweging zijn die buiten opereert en jongeren op al die open deuren kan wijzen. En zolang jongeren die stap niet kunnen of willen zetten, zullen wij er voor ze zijn om ze vast te blijven houden.
Waarom ik dit hier nu allemaal benoem? Misschien om twee redenen. Enerzijds hoop ik dat Kerken(raden) deze nieuwsbrief lezen en zich realiseren hoe belangrijk het is om zo lokaal met elkaar op te blijven trekken. Als interkerkelijke organisatie hebben wij geen leden, geen actie kerkbalans en zijn dus mede afhankelijk van de bereidheid van kerken om samen met ons de schouders eronder te zetten, vooral op de missie en diaconie, maar dat kan ook financieel. Via deze weg alvast de oproep om te overwegen en besluiten om ons voor een langere periode structureel te gaan of blijven ondersteunen middels een vaste gift of jaarlijkse collectes. Zet YfC Krimpenerwaard aub op de eerstvolgende kerkenraadsvergadering en laat mij het weten als er een besluit genomen is. En zoals ik al schreef, veel kerken zijn al heel erg met ons begaan en werken we op een mooie een waardevolle manier mee samen.
Maar de voornaamste reden van deze wellicht wat kwetsbare uitweiding is toch van persoonlijke aard, omdat het huize Van Os raakt. Ik wil graag het onderscheid schetsen tussen Youth for Christ waar wij als gezin enorm mee verbonden zijn en voor werken en een kerk(denominatie) waar wij als gezin dan wel of niet mee verbonden zijn.
Het doet ons pijn als wij horen dat kerken twijfelen of zij Youth for Christ Krimpenerwaard nog wel kunnen steunen of ronduit melden dat dit niet langer gaat, omdat wij als gezin wel of geen lid zijn van een bepaalde kerk. Ik hoop van harte dat de lezer beseft dat wij ons in vele kerken thuis voelen en ook in vele kerken komen (ik mag er gelukkig ook af en toe nog in voorgaan ook). En dat onze vrijwilligers uit alle geledingen komen en Youth for Christ een waardevolle interkerkelijke afspiegeling is van kerkelijk Krimpenerwaard. Youth for Christ beweegt zich daarbij in een ander ritme; op straat, online, in scholen, door de hele week heen onder jongeren en alle vrijwilligers leven hen daar Jezus in liefde voor. Niet namens een kerk, maar als christen namens Youth for Christ. Voor de hardnekkige verhalen die ons ter ore komen wil ik hier nog melden; Nee, wij zijn geen oprichters van Mozaïek family 0182, noch betrokken bij het kernteam dat de family is gestart. Ja, wij zijn wel actief als gezin Van Os binnen die gemeenschap en zoeken daarin als personen naar geborgenheid, steun en een weg met elkaar, net zoals onze vrijwilligers actief zijn en bewegen binnen hun gemeenschappen. Maar het is omdat ik Christus volgen wil dat ik Christen ben. Op die basis voel ik mij één met alle christenen en ben ik automatisch verbonden met de Kerk met de grote K, de wereldwijde gemeenschap van gelovigen met Christus als hoofd. In die Kerk heeft iedere persoon (of denominatie) zijn eigen talent, ritme en geluid, maar we gaan met zijn allen achter Jezus aan! Laten we elkaar de ruimte geven om ieder in zijn of haar eigen ritme en verscheidenheid te laten bewegen en een plek bieden voor een ander, zonder elkaar los te laten. Laten we juist proberen elkaar daarbij vast te blijven houden in eenheid. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar het is mogelijk in geloof hoop en liefde. Een liefdevolle zegen voor jullie allen!
Diederik van Os